Overheid eet hapje mee van Voedselbank

11 februari 2014 – Gister zat ik bij de notaris om mijn goededoelenstichting op te richten. Dat had ik jullie beloofd, toch. Nou, toen ik weer buiten stond was ik een ervaring rijker en een illusie armer, ik kon mij wel voor mijn kop slaan. Ik de sluwe vos die altijd wel iets wist te verzinnen om de belasting buiten de deur te houden. Ja, voor anderen, voor mijn vroegere klanten, maar voor mijzelf…

Wat is het geval:
Als je in Nederland inkomsten genereert uit het schrijven van een boek, dan is dat belastingplichtig, in mijn geval eet de belasting voor 52% mee. Daar heb ik niets op tegen. Maar als je besluit om die inkomsten door de uitgever op te laten sparen en aan het eind van het jaar rechtstreeks aan een goed doel te doneren, dan zegt de belasting: ‘Hoho mag ik misschien eerst even afrekenen.’ Van elke duizend euro eigent de overheid zich € 520,- toe, terwijl diezelfde overheid in het geval van de Voedselbank de subsidiekraan dichtdraait, de verantwoordelijkheid bij de particulier over de schutting gooit, en als dat dan door de kleine particulier, waar ik er één van ben, wordt opgepakt, bespaart de staat niet alleen geld door geen subsidie meer te verlenen, maar verdient hij er nu aan. Stel dat de overheid eerst aan de Voedselbank één miljoen subsidie verleende, wat door veel particulieren, die in de hoogste belastingschijf vallen, gezamenlijk wordt overgenomen, vloeit er zomaar € 520.000,= in de staatskas.

Er is maar één escape mogelijk, namelijk: als je voor vijf jaar een vaste verplichting aangaat met een instelling om jaarlijks een vast bedrag te doneren. In mijn geval zou ik die verplichting met de Voedselbank aan moeten gaan. Maar de opbrengst van boeken is meestal geen gestage stroom. Het kan sterk variëren. Baseer ik mijn donatie op een piekopbrengst van een enkel jaar, en de opbrengst in de overige jaren valt zwaar tegen, heb ik mij vastgelegd op dat hoge bedrag. Kortom, als je  niet uitkijkt, kun je er dus failliet aan gaan en kom je zelf bij de Voedselbank terecht. Stel ik de donatie te laag, zo laag dat ik zeker weet dat ik dat bedrag met de schrijverij verdien, volgt over het meerdere alsnog een aanslag van de inkomstenbelasting.

Is een stichting dan de oplossing? Nee, dat is het niet. Waarom niet? Heel simpel. Het schrijven van boeken kan namelijk nooit als een activiteit van de stichting gezien worden, en zeker niet achteraf. Ik had van het begin af aan een stichting moeten oprichten, met als doel schrijvers aannemen die tegen een vergoeding romans schrijven over een bepaald onderwerp, die boeken als stichting uitgeven en de opbrengst doneren aan de Voedselbank. En zelfs dan was het nog de vraag of de belastingdienst daar niet doorheen prikt. Ik zou namelijk de enige schrijver in de stichting zijn geweest, dat zou zeker vragen hebben opgeroepen.

Wil je de zaak écht dichttimmeren dan móét je de wet wel ‘ontwijken’ en verval je in schimmige offshoreconstructies met limiteds op de Virgin Islands, waar moraliter veel op valt af te dingen, maar was dat in dit geval in ethisch opzicht niet een betere weg geweest…  Die weg is nu uiteraard voor mij onbegaanbaar, omdat ik al een weg ben ingeslagen. Het doneren van mijn royalty’s is pas later in mij opgekomen. Dat zullen sommigen stom vinden, maar er zullen er ook zijn die het gebrek aan berekening kunnen waarderen.

In de Verenigde Staten is de doneercultuur al veel langer ingeburgerd, daar is fundraising met de paplepel ingegoten. Wanneer onze kleinsteedse overheid zaken over de schutting gooit, moet die ook de belastingwetgeving daarop aanpassen. Met een simpele wetswijziging zijn we er al. Bijvoorbeeld door te bepalen dat verworven inkomsten die nimmer daadwerkelijk op de rekening van de donateur hebben gestaan en rechtstreeks worden overgemaakt naar een Stichting met de ANBI-status (Algemeen Nut Beogende Instelling) vrij van belastingheffing zijn. Dat is even simpel gezegd waar we naartoe moeten, aan de overheid dat nader uit te werken om misbruik uit te sluiten.

Stoppen of doorgaan:
Ik wil positief eindigen. Natuurlijk ga ik gewoon door met mijn actie, alleen zal de opbrengst van mijn boeken eerst door twee gedeeld moeten worden en dan pas naar de Voedselbank kunnen. Grofweg is het streven om € 2,50 per boek over te maken aan de Voedselbank. Dat kan alleen wanneer de boeken via de uitgever Booklight worden besteld. Zie ook mijn Facebookpagina: http://facebook.com/thomson.goededoel De formule om zo veel mogelijk op te halen is: liken, fb-vrienden uitnodigen, delen, kopen. Kortom: gebruikmaken van de olievlekwerking. Geen ingewikkelde infrastructuur om een goed doel op te zetten, maar gewoon door met een paar klikken een leuk boek te bestellen draag je al bij om het leed van velen te verzachten. Dat is toch geweldig! We laten ons niet weerhouden door een lijkenpikkende overheid.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s