Ieder heeft zijn/haar eigen taak

Dat klinkt heel moralistisch natuurlijk, maar wat ik bedoel is het volgende: Je komt tegenwoordig hoe langer hoe meer uitgeverijen tegen die gouden bergen beloven. Ze geven je boek wel even uit en beweren in alle toonaarden dat zij en zij alleen de schrijver alles bieden wat  grote van oudsher gevestigde uitgevers, zoals: De Bezige Bij, Nijgh & Van Ditmar, Van Oorschot en Querido etc. aanbieden.
Vaak onterecht wordt kwaliteit aangeboden zoals het corrigeren van je tekst, een grondige redactie en last but not least wordt ook nog even de promotie van je boek ter hand genomen.
En dat allemaal voor de prijs van…  Ja, je begrijpt het al: het verdienmodel van de betreffende, zogenaamd vernieuwende uitgever is gebaseerd op het zo veel mogelijk uitgeven van boeken en niet op de verkoop van jouw boek. Ze verdienen dus aan de schrijver. Dat ligt bij de reguliere uitgevers wel degelijk anders. Zij beoordelen jou en je manuscript ten minste op de volgende punten:

  1. Ben je  een eendagsvlieg
  2. Past het verhaal in het uitgegeven genre van de uitgeverij
  3. Is het onderwerp niet al uitgekauwd of al verwoord door andere schrijvers (Aan één Tirza hebben wij voldoende en aan een epigoon geen behoefte)
  4. Hoeveel redactioneel werk behoeft het manuscript, met andere woorden: is het schoon of wemelt het van de stijl- en taalfouten
  5. Hoe zijn de commerciële vooruitzichten om het boek succesvol in de markt te
    zetten

En pas als die punten in je voordeel uitpakken, dan word je uitgenodigd voor een gesprek. Daar krijgt je geen gouden bergen aangeboden, maar te horen dat de uitgever wel bereid is in jou te investeren. Dan ontvouwen ze hun marketingplan en vragen of je bereid bent je daarvoor in te zetten. Zeg je ‘nee’ dan is het alsnog einde verhaal. Je zult eraan moeten geloven: signeercessies, bij tv-shows optreden. Je zult moeten accepteren dat je als een nieuw schrijftalent in de markt wordt gezet, ook al ben je nog maar een aankomend, nietszeggend schrijvertje dat nog veel te leren heeft. Je krijgt precies op wat je wel en vooral niet moet antwoorden op vragen van journalisten. Daar moet je allemaal maar tegen kunnen. En dan komt de klap. Er zitten jaloerse elementen bij die op Bol.com je wel even neersabelen. Dat is mij goddank nooit overkomen, maar het kan alsnog. Nog erger is het als een gezaghebbend recensent van NRC of Telegraaf een negatieve recensie afgeeft. Dat wil overigens niet zeggen dat je boeken daarom niet verkopen. Het kan zelfs een stimulans zijn. Kijk maar naar ‘Vijftig tinten’ een BoeketReeksverhaal, maar wel een bestseller.

En dat alles heb je misschien voor ogen als die internetuitgeverijen je die gouden bergen beloven. No way. Onmogelijk.
Zit je bij een kleine uitgeverij, die probeert een voet aan de grond te krijgen, dan loop je tegen allerlei beperkingen aan. Ze beschikken niet over veel kapitaal om de promotie ter hand te nemen en bedienen zich voornamelijk van de social media. Ze vragen een bijdrage in de kosten  – dat doen overigens ‘de groten’ tegenwoordig ook wel –  Ze bedienen zich van de POD-formule (print on demand) en werken met een vaste layout. Een vast ontwerp (eenmaal betaald en op alle boeken van de uitgever van toepassing – zie Booklight) in combinatie met lage productiekosten, zonder het risico te lopen met een oplage van bijvoorbeeld 500 boeken te blijven zitten, is alleen maar efficiënt .
Maar het echte probleem bij een kleine uitgeverij, eenvrouws- of eenmanszaak,  komt uit een heel andere hoek. De ondernemer verliest zich in het uitgeven van boeken en vergeet de uitgeverij te promoten en onder de aandacht van de media te brengen. Hij of zij zit daarentegen stapels weg te werken. Doet veelal alles zelf: de eerste acceptatie van een manuscript, de correctie, het zetwerk en daarnaast ook nog eens alle bijkomende werkzaamheden van administratieve aard.

Uiteraard bieden zich veel zzp’ers aan die de nieuwbakken uitgever wel even voor een zacht prijsje uit de brand willen helpen, zoals redacteuren en correctoren. Maar die werken ook vaak alleen. En een kwalitatief goed boek is ten minste langs 3 redacteuren geweest. Daar ga je al. Dat kan nooit bij een kleine uitgever.
Zoals de kop van deze blog al aangeeft ‘Ieder heeft zijn/haar taak’, is de primaire taak van de uitgever het aan de man brengen van boeken, niets meer en niets minder. Al het overige werk moet hij of zij uitbesteden aan anderen. De taak van de schrijver is: boeken schrijven en van tijd tot tijd op komen draven op evenementen, eventueel lezingen geven over het onderwerp waarover hij/zij heeft geschreven, of om gewoon een leuk boekenpraatje te houden. Kortom je moet als schrijver niet zelf langs Bruna, AKO, en andere grote boekhandelketens hoeven gaan. Ook niet bij de boekenredacties van de grote kranten en tijdschriften. Die taak ligt bij de uitgever.

Daarom zijn de grote uitgeverijen zo terughoudend, omdat zij als geen ander beseffen wat er bij het uitgeven en vooral het verkopen van boeken komt kijken. Dus uitgevers die beweren dat ze voor  een bedrag van ver onder de € 1.000,- je boek wel even uitgeven, beperken zich uitsluitend tot het op de markt brengen van je boek. Ben je bereid tussen de € 5.000,- à € 8.000,- te betalen, kun je meer verwachten, en dan nog blijft het ‘eigen beheer’ en daar rust nog steeds, onterecht overigens, een vloek op. Een goed voorbeeld van een sterk boek in eigen beheer is dat van Rosa Millers ‘Scot Bloom en de dochters van Chenchen, uitgegeven door Brave New Books. Maar daar had toch ook een corrector nog wat kleine tikfoutjes gevonden. Daar zit altijd het grote probleem bij de kleinere uitgevers en de uitgevers in eigen beheer. Toch is Rosa Miller een aanrader en een getalenteerd schrijfster. http://rosamiller.com/

Een mooi initiatief op het gebied van het uitgeven is de nieuwe uitgeverij Rheia. Om te beginnen hebben zij een prachtige website: http://www.uitgeverijrheia.nl/ . Ze hebben alle disciplines zelf in huis of die ingehuurd. Zowel het uitgeefproces als ook de marketingtechnische en de commerciële aspecten zijn kwalitatief goed van opzet. Ik verwacht veel van deze uitgever, die kwalitatief zich lijkt te kunnen meten aan ‘de groten’.

Toch blijf ik van oordeel dat een uitgever moet verkopen en de auteur moet schrijven. En bij wie je het financieel risico neerlegt doet daar niets aan af.

3 reacties op ‘Ieder heeft zijn/haar eigen taak

  1. dimph schreef:

    Ha Robert, kleine opmerking.
    John Williams schreef zijn boek “Stoner “in de jaren 60 meen ik van de vorige eeuw. Nu pas is hier in Nederland iig de grote doorbraak,helaas is de man overleden.

    Soms is het ook ’n kwestie van de lange adem, met je laatste opmerking ben ik het in zoverre eens dat ’n beginnend schrijver geen bergen geld heeft liggen voor allerlei promo-doeleinden.

    • En al zou hij/zij dat wel hebben dan nog is het niet de taak van de schrijver om zijn boeken aan de man de brengen. Je moet er maar net geschikt voor zijn om dat te kunnen. Als de uitgever zich beperkt tot het in orde maken van het boek en het naar de drukker sturen, dan ben je namelijk geen uitgever, dan ben je een servicebureau. Ik ben daar misschien wat hard in. Dat naar die drukker sturen en het boek opmaken kan ik zelf ook wel. Mijn punt is dat men daar vaak niet eerlijk over is

  2. Ben ik verdiept in een interessant artikel over uitgeven, kom ik opeens mijn eigen naam tegen… Dank voor het compliment, Robert. Zelf uitgeven – alles zelf doen – is een noodgreep. Inderdaad, uitgeven is een vak en iedereen heeft zijn eigen taak, eigen talenten en specialisaties, en een auteur wil het liefst schrijven.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s